U 56-letniego chorego z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową lewej komory LVEF 55%, cukrzycą typu 2 w trakcie terapii metforminą i obserwowanym w badaniu ogólnym moczu białkomoczem 0,9 g/l, wskazane będzie dołączenie do terapii:

E

W leczeniu przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (HFrEF) duże znaczenie mają inhibitory SGLT2, takie jak dapagliflozyna i empagliflozyna. Badania kliniczne wykazały, że dodanie tych leków do standardowej terapii, obejmującej inhibitory konwertazy angiotensyny lub ARNI, beta-bloker oraz antagonista receptora mineralokortykoidowego, znacząco zmniejsza ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz postępu niewydolności serca. Wytyczne ESC rekomendują stosowanie SGLT2 u wszystkich pacjentów z HFrEF, którzy nie mają przeciwwskazań, niezależnie od obecności cukrzycy, co podkreśla zarówno ich efekt kardioprotekcyjny, jak i wpływ na poprawę rokowania pacjentów. Włączenie tych leków stanowi zatem istotny element kompleksowego leczenia przewlekłej niewydolności serca, zwiększając przeżywalność oraz zmniejszając ryzyko hospitalizacji. Źródła: