Wskaż <b><u>fałszywe</u></b> stwierdzenie dotyczące podgłośniowego zapalenia krtani:

D

D jest fałszywe — podana dawka adrenaliny („1% 5 ml/kg”) jest nieprawidłowa i mogłaby prowadzić do ciężkiego przedawkowania. W leczeniu ciężkiego krupu stosuje się nebulizowaną adrenalinę, ale w znacznie mniejszych, ściśle ustalonych objętościach i stężeniach. Można podać np. adrenalinę racemiczną 2,25% w dawce dostosowanej do masy ciała (rozcieńczoną zwykle do 2–3 ml) albo L-adrenalinę 1:1000 (1 mg/ml) w całkowitej objętości do ok. 5 ml, nigdy 5 ml/kg. Pozostałe odpowiedzi są poprawne: rozpoznanie krupu opiera się głównie na obrazie klinicznym, glikokortykosteroidy (np. deksametazon 0,15–0,6 mg/kg PO/IM lub budezonid nebulizowany 2 mg) mają udokumentowaną skuteczność, a antybiotyki nie są wskazane w typowym wirusowym podgłośniowym zapaleniu krtani. W leczeniu jest szeroko stosowane wdychanie ciepłego i wilgotnego powietrza, ale jego dobroczynne działanie nie zostało potwierdzone. Leczeniem pierwszego rzutu są doustnie podawany deksametazon lub prednisolon oraz kortykosteroidy w nebulizacji (budesonid), które zmniejszają nasilenie wysiłku oddechowego oraz konieczność hospitalizacji.W ciężkich przypadkach zwężenia górnych dróg oddechowych epinefryna (adrenalina) podana w nebulizacji przynosi przejściową poprawę drożności dróg oddechowych i powinna być zastosowana wraz z tlenoterapią przez maskę. Obowiązkowa jest ścisła obserwacja dziecka oraz konsultacja anestezjologa i specjalisty intensywnej terapii, gdyż działanie epinefryny ustępuje do 2-3 godzin. Od czasu wprowadzenia kortykoterapii intubacja w przebiegu krupujest konieczna u znikomej liczby dzieci. U niektórych dzieci występuje krup nawrotowy, który może mieć podłoże atopowe.