38-letni chory z objawami wysokiej niedrożności przewodu pokarmowego na podłożu zwężenia odźwiernika jako powikłania choroby wrzodowej zgłasza się z powodu obfitych wymiotów treścią żołądkową. Jakie zaburzenie wodno-elektrolitowe jest u chorego najbardziej prawdopodobne?

B

Poprawna odpowiedź: B. Utrata kwaśnej treści żołądkowej prowadzi do zasadowicy metabolicznej, typowo hipochloremicznej. Zasadowicy metabolicznej zwykle towarzyszą hipokaliemia i hipochloremia. Nerki mają wielkie możliwości tworzenia jonów wodorowęglanowych, a proces ten pobudza przede wszystkim utrata chlorków. Jest to główna przyczyna zasadowicy metabolicznej rozwijającej się po utracie chlorków przez przewód pokarmowy, a nasila ją utrata kwasów w takich stanach, jak zwężenie odźwiernika. Zwężenie odźwiernika - Nawracające owrzodzenia w okolicy odźwiernika mogą doprowadzić do bliznowacenia i zwężenia jego światła, czego następstwem jest utrudnienie lub uniemożliwienie przechodzenia treści żołądkowej do dwunastnicy. - Objawy - uporczywe wymioty kwaśnym sokiem żołądkowym i spożytym pokarmem, bóle w nadbrzuszu, wzdęcia, odwodnienie, utrata masy ciała. - W skutek utraty z wymiotami jonów H+ rozwija się alkaloza hipokaliemiczna. - Leczenie zachowawcze - jak choroby wrzodowej (u chorych z niewielkim zwężeniem). - Leczenie endoskopowe - rozszerzenie zwężenia balonem lub założenie samorozprężalnej protezy (postępowanie tymczasowe, do czasu wyrównania niedoborów i operacji). - Leczenie chirurgiczne - wagotomia z plastyką odźwiernika (pyloroplastyka), ewentualnie z wycięciem części odźwiernikowej żołądka.