Wg polskich rekomendacji:1) u dzieci w wieku 3 tygodni z zapaleniem płuc postępowaniem pierwszej linii jest baczne wyczekiwanie, bez antybiotykoterapii;2) u dzieci w wieku 4. m.ż. - 5. r.ż. z pozaszpitalnym zapaleniem płuc z łagodnym przebiegiem można nie stosować antybiotyków, gdyż większość zakażeń ma charakter wirusowy;3) u dzieci powyżej 5. r.ż. za większość zapaleń płuc odpowiada Listeria monocytogenes;4) badanie radiologiczne nie pozwala rozróżnić wirusowej od bakteryjnej etiologii zapalenia płuc;5) u dzieci powyżej 5. r.ż., u których stwierdzono reakcję nadwrażliwości typu I na penicyliny, w leczeniu zapalenia płuc należy zastosować w pierwszym rzucie makrolid.

A

Poprawna odpowiedź: A. Zgodnie z polskimi rekomendacjami dotyczącymi rozpoznawania i leczenia pozaszpitalnego zapalenia płuc u dzieci, prawdziwe są następujące stwierdzenia: (2): U dzieci w wieku 4. miesiąca – 5. roku życia z pozaszpitalnym zapaleniem płuc o łagodnym przebiegu można odstąpić od antybiotykoterapii, ponieważ w tej grupie wiekowej dominują zakażenia wirusowe. Decyzja zależy od obrazu klinicznego i stanu ogólnego dziecka. (4): Badanie radiologiczne klatki piersiowej nie pozwala wiarygodnie odróżnić etiologii wirusowej od bakteryjnej zapalenia płuc. Obraz RTG może wspierać rozpoznanie zapalenia płuc, ale nie stanowi narzędzia do różnicowania czynnika etiologicznego. (5): U dzieci >5. roku życia z zapaleniem płuc i reakcją nadwrażliwości typu I na penicyliny w leczeniu empirycznym należy zastosować makrolid jako lek pierwszego wyboru, ze względu na częstszy udział patogenów atypowych (Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae). Na podstawie:1. Hryniewicz, W., Albrecht, P., & Radzikowski, A. (Red.). (2016). Rekomendacje postępowania w pozaszpitalnych zakażeniach układu oddechowego. Warszawa: Narodowy Instytut Leków.