40-letnia pacjentka w 10. tygodniu ciąży została przyjęta na oddział ginekologii z silnymi dolegliwościami bólowymi zlokalizowanymi w prawym podbrzuszu, gorączką 38,3ºC, nudnościami i wymiotami. W badaniu przedmiotowym największa bolesność w punkcie McBurneya. W badaniach dodatkowych niewielka leukocytoza, brak zmian w badaniu ogólnym moczu. W badaniach obrazowych wykluczono obecność zmian w przydatkach, potwierdzono obecność ciąży wewnątrzmacicznej. Biorąc pod uwagę powyższy obraz kliniczny najwłaściwszym postępowaniem będzie:

B

U chorych, u których występują objawy podmiotowe i przedmiotowe typowe dla zapalenia wyrostka robaczkowego, należy wykonać appendektomię. Jeżeli u chorego wykonano najpierw laparoskopię w celu potwierdzenia rozpoznania, uzasadnione jest wykonanie appendektomii metodą laparoskopową. Obraz kliniczny i badania sugerują ostrą zapalną patologię wyrostka robaczkowego: ból w punkcie McBurneya, gorączka, nudności, wymioty i leukocytoza, przy jednoczesnym wykluczeniu chorób przydatków i potwierdzeniu ciąży wewnątrzmacicznej. W takiej sytuacji leczeniem z wyboru jest natychmiastowe leczenie operacyjne (appendektomia) w celu zapobieżenia perforacji, uogólnionemu zapaleniu otrzewnej i zwiększonemu ryzyku obumarcia płodu. W I trymestrze można bezpiecznie wykonać laparoskopię z zachowaniem zasad dotyczących CO2. Antybiotykoterapia jest leczeniem wspomagającym, nie zastępującym zabiegu. Odkładanie operacji do II trymestru, leczenie wyłącznie zachowawcze czy planowanie po porodzie naraża matkę i płód na powikłania. Indukcja poronienia jest nieuzasadnione.