W leczeniu choroby von Willebranda stosuje się: 1) koncentrat czynnika VIII z czynnikiem von Willebranda; 2) koncentrat czynnika IX; 3) immunoglobuliny dożylne; 4) deksametazon; 5) desmopresynę. Prawidłowa odpowiedź to:

B

Poprawna odpowiedź to 1 i 5. Leczenie choroby von Willebranda opiera się na zwiększaniu stężenia endogennego czynnika von Willebranda (vWF) i czynnika VIII za pomocą desmopresyny (DDAVP) — skutecznej głównie w typie 1 oraz w wybranych przypadkach typu 2 (niezalecanej w typie 2B i w typie 3) — oraz na podawaniu koncentratów zawierających vWF i czynnik VIII w sytuacjach, gdy DDAVP jest nieskuteczna, przeciwwskazana lub przy ciężkich krwawieniach i zabiegach. Koncentraty czynnika IX stosuje się wyłącznie w hemofilii B, natomiast dożylne immunoglobuliny i deksametazon nie stanowią standardowego leczenia (IVIG rozważa się sporadycznie w nabytej postaci vWD związanej z obecnością przeciwciał). Leczenie jest uzależnione od typu i ciężkości choroby.Typ 1 vWD jest zwykle leczony DDAVP, która zwiększa stężenie zarówno FVIII, jak i vWF w osoczu. (...) W ciężkich postaciach vWD, gdy leczenie DDAVP jest nieskuteczne, podaje się bogate w czynnik FVIII koncentraty osoczowe;