Do metabolicznych wyznaczników zespołu lizy guza nie należy:

B

Poprawna odpowiedź: B. Klasyczne laboratoryjne wykładniki zespołu lizy guza to hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperurykemia oraz wtórna hipokalcemia. Mechanizmy patofizjologiczne są następujące: masywny rozpad komórek nowotworowych prowadzi do uwolnienia dużych ilości fosforanów, potasu i kwasów nukleinowych do krwi. Hiperfosfatemia wynika z uwolnienia fosforanów z komórek, które wiążą wapń, powodując wtórną hipokalcemie oraz odkładanie się złogów fosforanowo-wapniowych w nerkach, co nasila uszkodzenie nerek. Hiperkaliemia jest efektem uwolnienia potasu z cytoplazmy komórek nowotworowych, co grozi zaburzeniami rytmu serca. Hiperurykemia powstaje w wyniku katabolizmu kwasów nukleinowych do kwasu moczowego, który jest słabo rozpuszczalny i może wytrącać się w kanalikach nerkowych, prowadząc do ostrego uszkodzenia nerek. Hipokalcemia jest konsekwencją wiązania wapnia przez nadmiar fosforanów oraz odkładania się złogów w tkankach. Hipernatremia nie jest bezpośrednim markerem metabolicznym zespołu lizy guza; jej wystąpienie wynika najczęściej z terapii (np. podawania płynów hipertonicznych), odwodnienia lub współistniejących chorób, a nie z mechanizmu rozpadu komórek nowotworowych. W kryteriach diagnostycznych zespołu lizy guza nie uwzględnia się hipernatremii jako cechy rozpoznawczej. Na podstawie: 1. Gajewski, P. (2024). Interna Szczeklika 2024/2025 – mały podręcznik. Medycyna Praktyczna.