Leczeniem pierwszego rzutu ostrego zapalenia gardła i migdałków wywołanego przez Streptococcus pyogenes jest zastosowanie:

E

Fenoksymetylopenicylina (penicylina V) doustnie jest lekiem pierwszego wyboru w ostrym zapaleniu gardła i migdałków wywołanym przez Streptococcus pyogenes. Jest to wąskospektralny, bakteriobójczy antybiotyk β-laktamowy o udokumentowanej skuteczności w eradykacji patogenu i zapobieganiu powikłaniom, w tym gorączce reumatycznej. Zalecana długość terapii wynosi zwykle 10 dni, co zapewnia skuteczną eliminację drobnoustroju. Pozostałe opcje są nieadekwatne: tetracykliny nie są preferowane (ograniczenia wiekowe, nieoptymalne wskazania), amoksycylina podawana dożylnie jest nadmierna w niepowikłanym przebiegu ambulatoryjnym, makrolidy rezerwuje się dla osób uczulonych na penicyliny (choć obserwuje się narastającą oporność), a glikokortykosteroidy wziewne nie stanowią leczenia przyczynowego. Antybiotyki (penicylina lub erytromycyna w przypadku alergii na penicylinę) są często przepisywane w ostrym zapaleniu gardła, chociaż tylko 30% jest spowodowane zakażeniami bakteryjnymi. Mogą one przyspieszyć zdrowienie w przebiegu zakażenia paciorkowcowego, ale konieczne jest kontynuowanie antybiotykoterapii przez 10 dni w celu eradykacji bakterii i zapobiegania gorączce reumatycznej.