Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące biegunki żółciowej:

E

Biegunka żółciowa (bile acid diarrhea, BAD) to przewlekła postać biegunki wodnistej i nagłej, spowodowana nadmiernym dopływem nieskutecznie zaabsorbowanych kwasów żółciowych do okrężnicy. Kwasów żółciowych w nadmiarze działają w jelicie grubym sekrecyjnie (stymulacja wydzielania elektrolitów i wody) oraz prokinetycznie (przyspieszenie pasażu). Mechanizmy obejmują defekt reabsorpcji w jelicie krętym oraz zaburzenie sprzężenia zwrotnego osi FXR–FGF19 prowadzące do nadprodukcji kwasów żółciowych. BAD może być pierwotna (idiopatyczna, z zaburzeniem osi FXR–FGF19) lub wtórna — np. po resekcji jelita krętego, w przebiegu chorób zapalnych jelit, po cholecystektomii czy przy zaburzeniach motoryki (np. neuropatia autonomiczna w cukrzycy). Standardem postępowania terapeutycznego pozostają żywice wiążące kwasy żółciowe, przede wszystkim cholestyramina. Według dostępnych danych klinicznych 70–96% chorych uzyskuje istotną poprawę objawową po krótkotrwałej terapii tym lekiem, co potwierdza jego wysoką skuteczność i ugruntowaną pozycję w leczeniu BAD. W ostatnich latach pojawiają się jednak nowe, obiecujące strategie terapeutyczne. W randomizowanym, 6-tygodniowym badaniu klinicznym wykazano, że agonista receptora GLP-1, liraglutyd, przewyższa skutecznością klasyczną terapię żywicami jonowymiennymi, co sugeruje, iż modulacja motoryki jelit oraz regulacja wydzielania poprzez oś inkretynową mogą stanowić wartościową alternatywę dla dotychczasowego standardu leczenia. Źródła: