74-letni mężczyzna zgłosił się do lekarza z powodu krwistego zabarwienia moczu. Badanie moczu wykazało zwiększoną liczbę erytrocytów w moczu. Wskaż badanie, od którego należy rozpocząć diagnostykę różnicową krwiomoczu u tego chorego:

C

Zarówno ultrasonografia (USG) jamy brzusznej, jak i urografia mogą być wykorzystywane w diagnostyce krwiomoczu, choć każda z tych metod ma odmienne właściwości i ograniczenia. Urografia była tradycyjnie uważana za pierwsze badanie radiologiczne w ocenie krwiomoczu, pozwalając na uzyskanie szczegółowych obrazów anatomicznych układu kielichowo-miedniczkowego nerek oraz na wykrycie ubytków wypełnienia w moczowodach. Badanie to nie umożliwia jednak pełnej oceny pęcherza moczowego i cewki moczowej oraz wymaga zastosowania środka kontrastowego, co wiąże się z ryzykiem nefrotoksyczności u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Ultrasonografia jest badaniem bezpiecznym, nie wymagającym kontrastu, i może stanowić przydatną metodę przesiewową, szczególnie w wykrywaniu torbieli nerkowych oraz mas w miąższu nerek. Jednak USG nie pozwala tak precyzyjnie ocenić układu kielichowo-miedniczkowego i moczowodów jak urografia czy bardziej zaawansowane techniki obrazowe. W diagnostyce krwiomoczu preferowaną metodą obrazową jest TK urografia, która oferuje wyższą czułość i dokładniejszą ocenę układu moczowego w porównaniu do urografii i USG, szczególnie w wykrywaniu mas litych i niewielkich zmian. Źródła: Komentarze Remedium: - Wiktoria Chałupniczak, 2025-05-04T16:52:31+02:00: Czy odpowiedź A nie powinna być pierwszorzutowe, ze względu na większą dostępność? - Jakub Bączyński, 2025-06-04T16:42:05+02:00: @Wiktoria C. Pamiętajmy, że jesteśmy na LEKu, a nie w rzeczywistości. Pewnie taki pacjent miałby najpierw USG, tak jak mówisz. Natomiast literatura do LEKu jest niespójna, a pytanie kontrowersyjne. Zarówno odpowiedź A, jak i C może być poprawna.