Podstawowym badaniem wykrywającym raka jajnika jest:

E

Podstawą rozpoznania jest badanie histopatologiczne. Rozpoznanie kliniczne wczesnych postaci raka jajnika jest trudne, dlatego większość przypadków wykrywa się w stadiach zaawansowanych. Obecność guzów i płynu w jamie brzusznej potwierdza badanie ginekologiczne i ultrasonograficzne. U kobiet z guzami przydatków o niejednoznacznym obrazie ultrasonograficznym przydatne jest oznaczenie stężenia CA 125 i HE4 oraz obliczenie na ich podstawie wartości algorytmu ROMA. Ma to szczególne znaczenie u kobiet młodych. Podstawowym badaniem wykrywającym raka jajnika u kobiet z podejrzeniem nowotworu jest przezpochwowe badanie ultrasonograficzne narządów miednicy małej. Jest to najważniejsze i pierwszorzędowe narzędzie obrazowe w diagnostyce zmian przydatków, pozwalające na ocenę morfologii guza i ryzyka złośliwości - zwłaszcza przy braku objawów we wczesnych stadiach. Pozostałe metody, takie jak oznaczenie markera CA125, test ROMA (CA125 i HE4), czy cytologia płynu otrzewnowego, mają znaczenie pomocnicze w różnicowaniu i ocenie ryzyka złośliwości, ale nie są podstawowym badaniem wykrywającym raka jajnika. Badanie ginekologiczne ma ograniczoną wartość diagnostyczną i nie jest wystarczające do wykrycia raka jajnika.