Do czynności wykonywanych w przypadku dystocji barkowej nie należy:

C

W udzielaniu pomocy wykorzystuje się liczne manewry, m.in. McRobertsa-Gonika, Mazzantiego, Rubina czy Woodsa. Ostatecznym postępowaniem, bardzo groźnym dla matki i dziecka, jest manewr Zavanellego polegający na przycięciu główki, odprowadzeniu jej do pochwy i następnie wykonaniu cięcia cesarskiego. Komentarze Remedium: - Justyna Jachera, 2024-09-03T19:47:16+02:00: C - Konto usunięte, 2024-09-12T14:42:56+02:00: @Justyna J., dziękujemy za zgłoszenie, odpowiedź została poprawiona. - Julia Witkiewicz, 2025-09-10T16:26:19+02:00: manewr McRobertsa - silne przygięcie kończyn dolnych rodzącej w stawach biodrowych w kierunku tułowia, tak aby uda dotykały tułowia. Zabieg ten ma na celu zniesienie lordozy lędźwiowej, wyprostowanie kąta między kością krzyżową a kręgosłupem, i zmniejszenie kąta inklinacji miednicy, w efekcie czego przedni bark płodu zsuwa się za spojenie łonowe - Julia Witkiewicz, 2025-09-10T16:28:12+02:00: @Julia W. ucisk nadłonowy - nieinwazyjny manewr stosowany podczas porodu przy uwalnianiu barków płodu i powinien być brany pod uwagę jako manewr drugiego wyboru, ponieważ jego zastosowanie może spowodować złamanie obojczyka. Manewr polega na delikatnym ucisku pięścią lub podstawą dłoni w stosunku do pleców płodu i kierowaniu nacisku w stronę linii środkowej ciała płodu - Julia Witkiewicz, 2025-09-10T16:29:41+02:00: Manewr Zavanelliego – rękoczyn położniczy, który polega na wepchnięciu główki rodzącego się płodu przez kanał rodny celem wykonania cięcia cesarskiego. Wykonywany w przypadku gdy dojdzie do dystocji barkowej. Manewr Zavanelliego wykonuje się dopiero wtedy, gdy inne manewry zawiodą, ponieważ wiąże się z dużym ryzykiem powikłań zarówno u matki jak i płodu