Bakteryjna waginoza: 1) u większości kobiet przebiega bezobjawowo, natomiast w przypadkach objawowych obserwuje się szarą lub białawą, homogenną wydzielinę z pochwy; 2) jest związana z dysurią i dyspareunią; 3) jest diagnozowana na podstawie zgłaszanego przez pacjentkę „rybiego” zapachu nasilającego się po stosunku; 4) jest związana ze wzrostem liczby pałeczek kwasu mlekowego; 5) charakteryzuje się obecnością komórek jeżowych („clue cells”) w rozmazie. Prawidłowa odpowiedź to:

C

Waginoza bakteryjna jest stanem, w którym dochodzi do zmian w mikroflorze pochwy. Pałeczki kwasu mlekowego (Lactobacillus acidophilus), będące podstawowym gatunkiem fizjologicznej flory bakteryjnej pochwy, w przypadku BV są wypierane przez beztlenową florę bakteryjną. Uważa się, że za BV odpowiadają głównie bakterie: Gardnerella vaginalis, Mycoplasma hominis, Bacteroides, Peptostreptococcus, Fusobacterium i Prevotella. Waginoza bakteryjna może przebiegać bezobjawowo, czasem występują mlecznoszare, homogenne upławy o rybim zapachu; brak jest natomiast objawów zapalenia: zaczerwienienia, dolegliwości bólowych, świądu czy dyspareunii. Obecnie standardem w diagnostyce BV jest mikroskopowa ocena preparatów barwionych metodą Grama. Rozpoznanie kliniczne BV jest oparte na stwierdzeniu co najmniej 3 z 4 kryteriów klinicznych (według Amstela), do których należą: obecność jednorodnej płynnej treści przylegającej do ścian pochwy; pH treści pochwy > 4,5; cuchnący, ,,rybi" odór po dodaniu 10% wodorotlenku potasu do treści pochwy; obecność tzw. clue cells, czyli komórek jeżowych, które są wynikiem opłaszczania komórek nabłonka pochwy przez bakterie z rodzajów Gardnerella i Mobiluncus.