15-letni chłopiec zgłosił się do poradni z powodu gorączki (>38,0°C), zwiększonej męczliwości, braku apetytu, obfitych nocnych potów oraz chudnięcia. Badaniem przedmiotowym stwierdzono utratę masy ciała (≥10% w ciągu ostatnich 6 miesięcy), bezbolesne powiększenie węzłów chłonnych szyjnych i nadobojczykowych. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:

D

Poprawna odpowiedź: D. Obraz kliniczny najbardziej przemawia za chłoniakiem Hodgkina (ziarnicą złośliwą): młody wiek, nasilone objawy ogólne – gorączka, nocne poty i utrata masy ciała ≥10% w ciągu 6 miesięcy – stanowią tzw. zespół B, a bezbolesne powiększenie węzłów szyjnych lub nadobojczykowych jest typowym objawem. Rozpoznanie potwierdza biopsja węzła chłonnego z obecnością komórek Reed–Sternberga (CD30⁺, CD15⁺). Ostre białaczki charakteryzują się objawami wynikającymi z pancytopenii (krwawienia, infekcje, bóle kostne) i rzadko przebiegają z izolowanym utrzymującym się powiększeniem węzłów. Zwykle objawia się niebolesnym powiększeniem węzłów chłonnych, najczęściej w okolicy szyi. Węzły chłonne są znacznie większe i bardziej twarde niż w łagodnym przeroście węzłów chłonnych, często obserwowanym u dzieci. Powiększone węzły mogą powodować obturację dróg oddechowych (Opis przypadku 22.2). Wywiad kliniczny niejednokrotnie jest długi (wiele miesięcy), a objawy ogólne (poty, świąd, ubytek masy ciała i gorączka - zwane także objawami grupy B) nie są częste nawet w zaawansowanej chorobie. Chłoniak Burkitta ma bardzo szybki przebieg i typowo zajmuje okolice brzuszne lub żuchwowe, natomiast przewlekła białaczka szpikowa (CML) rozwija się stopniowo, z leukocytozą, splenomegalią i obecnością chromosomu Philadelphia (BCR-ABL1), rzadko manifestując się izolowanym powiększeniem węzłów chłonnych.