Cukrzyca wtórna polekowa może wystąpić po wszystkich wymienionych poniżej lekach, z wyjątkiem:

E

Poprawna odpowiedź: E. Wildagliptyna natomiast jest inhibitorem DPP-4, lekiem przeciwcukrzycowym, który zwiększa endogenne stężenie inkretyn i poprawia wydzielanie insuliny zależne od glikemii. Nie tylko nie wywołuje cukrzycy wtórnej, ale jest stosowana w jej leczeniu. Druga podgrupa to inhibitory DPP-4 (tzw. gliptyny), podawane doustnie Leki inkretynowe zwiększają wydzielanie insuliny przez trzustkę, hamują opróżnianie żołądka z pokarmów, dając uczucie sytości, i oddziałują na ośrodkowy układ nerwowy, hamując apetyt. Zmniejszają stężenie glukozy we krwi oraz masę ciała. Do objawów ubocznych należą nudności, brak apetytu, czasem wymioty. Cukrzyca wtórna polekowa może rozwinąć się po stosowaniu leków, które uszkadzają komórki β trzustki, zwiększają insulinooporność lub zaburzają wydzielanie insuliny. Pentamidyna działa toksycznie na komórki β trzustki i może prowadzić do najpierw hipoglikemii, a następnie trwałej cukrzycy. L-asparaginaza uszkadza czynność trzustki i upośledza syntezę insuliny, co jest znanym powikłaniem leczenia onkologicznego. Cyklosporyna A wywiera działanie diabetogenne poprzez indukcję insulinooporności i bezpośredni wpływ na komórki β. Prednizon (glikokortykosteroid) jest jedną z najczęstszych przyczyn cukrzycy polekowej, nasilając insulinooporność obwodową i wątrobową glukoneogenezę.