U 4-letniego dziecka, z nawracającymi infekcjami układu oddechowego, pogorszeniem słuchu i chrapaniem, w badaniu przedmiotowym stwierdzono wysoko wysklepione podniebienie, wadę zgryzu, oddychanie przez usta, wydzielinę w przewodach nosowych. Najbardziej prawdopodobną przyczyną zaburzeń jest:

C

Poprawna odpowiedź: C. Przerost migdałka gardłowego (adenoidu) najlepiej tłumaczy zespół objawów obejmujący przewlekłe oddychanie przez usta, wynikające z ucisku na nozdrza tylne, co prowadzi do zmienionej pozycji języka oraz zaburzonego rozwoju podniebienia z jego wysokim sklepieniem i wadą zgryzu. Bliskie położenie migdałka względem ujść trąbek słuchowych sprzyja ich niedrożności, zaleganiu wysięku w jamie bębenkowej i rozwojowi przewlekłego wysiękowego zapalenia ucha środkowego z niedosłuchem, a także chrapaniu. Adenoid powiększa swoje rozmiary do 8. roku życia, a potem stopniowo się zmniejsza. U młodszych dzieci rośnie stosunkowo szybciej niż drogi oddechowe, tak że jego wpływ na zwężenie światła drogi oddechowej jest największy pomiędzy 2. a 8. rokiem życia. Może on zwężać na tyle światło tylnego nosogardła, że konieczne jest jego usunięcie. Poważnymi konsekwencjami bezdechów obturacyjnych podczas snu są senność w ciągu dnia lub nadaktywność, zaburzenia zachowania i trudności w nauce, zaburzenia wzrastania, a w cięższych przypadkach nadciśnienie płucne. W wieku dziecięcym jest ono zwykle spowodowane obturacją górnych dróg oddechowych przez przerost migdałków i adenoidu. Czynnikami predysponującymi są hipotonia (dystrofia mięśniowa Duchenne’a), wady twarzoczaszki (sekwencja Pierre’a Robina, achondroplazja), dystonia mięśni górnych dróg oddechowych (mózgowe porażenie dziecięce) oraz znacznego stopnia otyłość. Dzieci z zespołem Downa należą do specjalnej grupy ryzyka, ponieważ występuje u nich restrykcja górnych dróg oddechowych oraz hipotonia.