Do diagnostyki zaparcia wykorzystuje się: 1) manometrię; 2) test Hintona; 3) test wodorowy; 4) wlew kontrastowy jelita grubego; 5) gastrofiberoskopię. Prawidłowa odpowiedź to:

B

Poprawna odpowiedź: B. Manometria anorektalna jest podstawowym badaniem czynnościowym w diagnostyce przewlekłego zaparcia – pozwala ocenić ciśnienie zwieraczy odbytu, obecność odruchu odbytniczo-odbytowego oraz zaburzenia koordynacji mięśni dna miednicy, w tym dyssynergię defekacyjną. Próba wydaleniowa z balonikiem (tzw. test Hintona) jest prostym i użytecznym badaniem oceniającym zdolność opróżniania odbytnicy i wykrywającym zaburzenia defekacji. Kontrastowe badanie jelita grubego (wlew barytowy) umożliwia ocenę zmian anatomicznych, obecności rozdęcia okrężnicy oraz zaburzeń pasażu jelitowego, istotnych w różnicowaniu przyczyn zaparcia. Na podstawie:1. Termedia - Sign in. (n.d.). Termedia.pl. Zobacz źródło Zaparcia u dzieci. (n.d.). Medycyna Praktyczna. Retrieved December 22, 2025, from Zobacz źródło