U matki 3-tygodniowego noworodka lekarz rodzinny stwierdza krztusiec. Wskaż prawidłowe postępowanie w opisanej sytuacji:

B

Prawidłowa jest odpowiedź B. U noworodka narażonego na kontakt z osobą chorą na krztusiec należy niezwłocznie włączyć makrolid — azytromycynę przez 5 dni — jako leczenie lub chemioprofilaktykę, co zmniejsza ryzyko rozwoju ciężkiej postaci choroby oraz transmisji zakażenia. Antybiotyki β-laktamowe (np. ceftriakson) są nieskuteczne wobec Bordetella pertussis. Karmienie piersią należy kontynuować. Szczepienie DTP rozpoczyna się zwykle od 2. miesiąca życia, a dożylne immunoglobuliny nie są rutynowo zalecane. Hospitalizację rozważa się jedynie w przypadku objawów ciężkich (bezdechy, niewydolność oddechowa). Profilaktykę poekspozycyjną należy zastosować niezwłocznie, jednak nie później niż w ciągu 21 dni po narażeniu, u każdej osoby z bliskiego otoczenia chorego niezależnie od stanu uodpornienia. Za narażone należy uznać osoby, które:miały bezpośredni kontakt z chorym (spotkanie twarzą w twarz w odległości <1 m) lub z wydzieliną z dróg oddechowych albo śliną chorego przebywały co najmniej przez godzinę w zamkniętym pomieszczeniu, w bliskiej odległości od objawowego chorego.W profilaktyce poekspozycyjnej stosuje się makrolidy albo trimetoprim z sulfametoksazolem. Po upływie 21 dni od kontaktu z chorym na krztusiec skuteczność chemioprofilaktyki jest ograniczona, ale warto ją zastosować, jeśli osoba z kontaktu ma styczność z osobami z grup ryzyka (p. ramka). Leki oraz czas ich podawania w chemioprofilaktyce są takie same, jak w leczeniu krztuśca (p. tab.).