Skalą opisującą możliwość uwidocznienia poszczególnych struktur w laryngoskopii bezpośredniej, która określa wizualizację głośni jest skala:

C

Skala Cormacka–Lehane’a ocenia stopień widoczności głośni podczas bezpośredniej laryngoskopii i jest powszechnie używana do dokumentowania oraz prognozowania trudności intubacji: I – pełny widok szpary głośni, II – częściowy widok (modyfikacje IIa/IIb), III – widoczna jedynie nagłośnia, IV – brak widoczności nagłośni i głośni. Ta klasyfikacja odnosi się bezpośrednio do obrazu laryngoskopowego, stąd poprawność odpowiedzi. Pozostałe wymienione nazwy nie są stosowanymi skalami opisu widoku laryngoskopowego (warto pamiętać, że inne narzędzia, np. skala Mallampatie, oceniają widoczność w jamie ustnej, a nie bezpośredni widok głośni). Źródło: