Do stanów związanych z obecnością przeciwciał przeciwjądrowych zalicza się:

E

Przeciwciała przeciwjądrowe (ANA, antinuclear antibodies) stanowią heterogenną grupę autoprzeciwciał skierowanych przeciwko różnym antygenom jądrowym i okołojądrowym. Ich wykrycie ma kluczowe znaczenie w diagnostyce i klasyfikacji układowych chorób autoimmunizacyjnych tkanki łącznej. Obecność ANA stanowi jeden z podstawowych kryteriów klasyfikacyjnych tocznia rumieniowatego układowego (SLE) i jest stwierdzana u ponad 90% chorych, co czyni je jednym z najbardziej czułych, choć nieswoistych markerów tej choroby. ANA występują niemal u wszystkich pacjentów z mieszaną chorobą tkanki łącznej (MCTD), często w bardzo wysokich mianach, co odzwierciedla istotną rolę tych autoprzeciwciał w patogenezie i rozpoznaniu tego zespołu. Wysoki odsetek dodatnich ANA obserwuje się również w twardzinie układowej (SSc) — obecność tych przeciwciał stwierdza się u ponad 90% pacjentów, przy czym określone ich typy (np. anty-centromerowe, anty-topoizomeraza I, anty-RNA polimeraza III) wykazują związek z fenotypem klinicznym choroby. Przeciwciała ANA klasy IgG są także często wykrywane u pacjentów z dermatomyositis, gdzie mogą korelować z określonymi cechami klinicznymi i ryzykiem współistniejącej choroby nowotworowej. Źródła: