U otyłego pacjenta z cukrzycową chorobą nerek w stadium 2 w przebiegu cukrzycy typu 2, lekiem z wyboru w leczeniu nadciśnienia tętniczego jest:

B

Leki blokujące układ renina–angiotensyna (ACEI/ARB) zmniejszają ryzyko progresji cukrzycowej choroby nerek oraz incydentów sercowo-naczyniowych zarówno u pacjentów z cukrzycą typu 1, jak i typu 2, przy czym skuteczność tej interwencji zależy od stadium przewlekłej choroby nerek (CKD). Jednakże zarówno wytyczne Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego (PTD), jak i Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) nie wskazują, aby inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI) musiały być bezwzględnie stosowane jako leki pierwszego wyboru w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów z cukrzycową chorobą nerek w stadium G2 w przebiegu cukrzycy typu 2. Obie organizacje rekomendują natomiast zastosowanie ACEI lub ARB u pacjentów, u których występuje zwiększone wydalanie albumin z moczem (albuminuria), ze względu na ich udokumentowane działanie nefroprotekcyjne oraz zdolność do spowalniania progresji nefropatii – przy braku przeciwwskazań do ich stosowania. Zgodnie z aktualnym stanowiskiem PTD (2025): „U większości osób rozpoczynających farmakoterapię podstawowy schemat leczenia hipotensyjnego powinien uwzględniać ACEI lub ARB w skojarzeniu (preferencyjnie jako SPC – single pill combination) z diuretykiem tiazydo- lub tiazydopodobnym albo dihydropirydynowym antagonistą kanału wapniowego. W przypadku obecności albuminurii lub białkomoczu należy preferować leki hamujące układ renina–angiotensyna–aldosteron (RAA).” Źródło: