U pacjenta z eGFR 40 ml/min/1,73 m² przed wykonaniem tomografii komputerowej klatki piersiowej z kontrastem należy zastosować:

D

Ryzyko wystąpienia nefropatii pokontrastowej (contrast-induced nephropathy, CIN) zależy przede wszystkim od wydolności nerek przed podaniem kontrastu. Zgodnie z zaleceniami Contrast Media Safety Committee (ESUR), wartość eGFR ≈ 45 ml/min/1,73 m2 stanowi próg, poniżej którego ryzyko CIN po dożylnym podaniu środka kontrastowego istotnie wzrasta. U chorych z eGFR <45 ml/min/1,73 m2, a zwłaszcza <30 ml/min/1,73 m2, konieczne jest wdrożenie postępowania profilaktycznego oraz indywidualna ocena korzyści i ryzyka procedury obrazowej. Najskuteczniejszą i najlepiej udokumentowaną metodą zapobiegania CIN jest nawodnienie dożylne. Zarówno roztwór soli fizjologicznej (0,9% NaCl), jak i roztwory wodorowęglanu sodu wykazują zdolność redukcji ryzyka uszkodzenia nerek. Dostępne badania i metaanalizy przedstawiają jednak niejednolite wyniki dotyczące przewagi którejkolwiek z metod – część analiz sugeruje nieznaczną skuteczność wodorowęglanu sodu, podczas gdy inne nie potwierdzają tej różnicy w sposób istotny statystycznie. W praktyce klinicznej za standard uważa się izotoniczną sól fizjologiczną, ze względu na większą dostępność, bezpieczeństwo i porównywalną efektywność. Źródło: