Płyn przesiękowy, charakteryzujący się niską zawartością białka i małą aktywnością dehydrogenazy mleczanowej (LDH) może gromadzić się w jamie opłucnej w przebiegu:1) zapalenia płuc;2) niewydolności serca;3) marskości wątroby;4) nowotworów;5) chorób układu pokarmowego.Prawidłowa odpowiedź to:

D

Przesięk opłucnowy i wysięk opłucnowy różnią się mechanizmem powstawania oraz składem biochemicznym płynu. Przesięk powstaje wskutek zaburzeń równowagi hydrostatyczno-onkotycznej, gdy ciśnienie hydrostatyczne w naczyniach wzrasta lub ciśnienie onkotyczne spada, co powoduje przesączanie płynu do jamy opłucnej przy zachowaniu integralności ściany naczyń. Typowo charakteryzuje się niskim stężeniem białka (<30 g/L) oraz niską aktywnością dehydrogenazy mleczanowej (LDH <2/3 górnej granicy normy surowicy). W przeciwieństwie do przesięku, wysięk powstaje w wyniku zwiększonej przepuszczalności naczyń ściany opłucnej, co jest efektem stanu zapalnego lub nowotworowego. Wysięk zawiera wysokie stężenie białka i podwyższoną aktywność LDH. W przypadku niewydolności serca wzrost ciśnienia hydrostatycznego w krążeniu płucnym sprzyja powstawaniu przesięku, ponieważ płyn „przecieka” przez nienaruszoną błonę ściany naczyń. Podobnie w marskości wątroby obniżone ciśnienie onkotyczne osocza, spowodowane hipoalbuminemią, ułatwia przesączanie płynu do jamy opłucnej, również przy zachowanej integralności naczyń. W obu przypadkach mamy więc do czynienia z mechanizmem hemodynamicznym, a nie zapalnym Źródła: