Do leków pierwszego rzutu stosowanych w terapii empirycznej niepowikłanych zakażeń układu moczowego u kobiet niebędących w ciąży, nie należy:

C

Leczenie niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet (niebędących w ciąży) Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego jest najczęściej spowodowane przez Escherichia coli, rzadziej przez inne bakterie Gram-ujemne (np. Klebsiella spp., Proteus mirabilis) lub Gram-dodatnie (np. Staphylococcus saprophyticus). Zgodnie z aktualnymi zaleceniami, lekami pierwszego wyboru w leczeniu niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego u kobiet niebędących w ciąży są: a) Furazydyna (furagina, nitrofurantoina) – stosowana przez 5–7 dni. Charakteryzuje się bardzo dobrą skutecznością kliniczną wobec E. coli oraz niskim potencjałem selekcji opornych szczepów. Działa głównie w dolnych drogach moczowych, dlatego jest preferowana w niepowikłanych zakażeniach pęcherza. b) Fosfomycyna trometamol – podawana jako pojedyncza dawka 3 g doustnie. Lek o szerokim spektrum działania, dobrze tolerowany, z długim okresem półtrwania w moczu, co umożliwia terapię jednodawkową. c) Kotrimoksazol (trimetoprim/sulfametoksazol) – stosowany przez 3 dni, pod warunkiem, że lokalna oporność E. coli na ten antybiotyk jest niższa niż 20%. W regionach o wyższym poziomie oporności lek ten nie jest rekomendowany jako terapia pierwszego rzutu. Źródła: