Wskaż, co nie jest cechą ostrego zespołu nefrytycznego:

C

Ostry zespół nefrytyczny jest charakterystyczny dla chorób o podłożu zapalnym, w których dochodzi do uszkodzenia śródbłonka kapilar kłębuszkowych wskutek reakcji immunologicznej. Typowo stanowi on manifestację kłębuszkowego zapalenia nerek (glomerulonephritis). Proces zapalny prowadzi do proliferacji komórek śródbłonka i mezangium, nacieku zapalnego, odkładania kompleksów immunologicznych oraz upośledzenia filtracji kłębuszkowej, co skutkuje spadkiem przesączania kłębuszkowego (GFR). W konsekwencji dochodzi do zatrzymania wody i sodu w organizmie oraz przesiękania erytrocytów i leukocytów do światła kanalika nerkowego. Obraz kliniczny ostrego zespołu nefrytycznego obejmuje przede wszystkim krwiomocz, który może być makroskopowy i często wiąże się z obecnością dysmorficznych erytrocytów oraz wałeczków erytrocytarnych w osadzie moczu. Występuje umiarkowany białkomocz, zazwyczaj nieprzekraczający 3,5 g na dobę, a także nadciśnienie tętnicze wynikające z retencji sodu i wody. Charakterystyczne są również obrzęki, zwykle zlokalizowane wokół oczu i o mniejszym nasileniu niż w zespole nerczycowym, oraz oliguria, czyli zmniejszenie ilości wydalanego moczu. W badaniu ogólnym moczu stwierdza się tzw. „aktywny” osad moczu, bogatokomórkowy, zawierający erytrocyty, leukocyty, wałeczki erytrocytarne i leukocytarne. Źródła: