54-letnia kobieta z rozpoznaną od kilku lat hiperlipidemią, leczona atorwastatyną w dawce 40 mg, zgłosiła się na badania kontrolne. Przyjmuje z powodu nadciśnienia tętniczego ramipril 10 mg. Nie choruje na cukrzycę, w wywiadzie przebyte przemijające niedokrwienie mózgu (TIA). Przedmiotowo: BMI 27,8 kg/m², RR 138/76 mmHg. Wyniki badań: cholesterol całkowity 6,62 mmol/l (255 mg%), LDL-cholesterol 4,34 mmol/l (166 mg%), HDL-cholesterol 0,9 mmol/l (35 mg%), triglicerydy 1,8 mmol/l (160 mg%), ALT w normie. Wskaż postępowanie optymalne w zakresie leczenia zaburzeń lipidowych:

B

Według wytycznych, u pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym uzasadnione jest dodanie ezetymibu do maksymalnie tolerowanej terapii statyną w sytuacji, gdy stężenie LDL-C utrzymuje się na poziomie ≥70 mg/dl (≥1,8 mmol/l). U opisywanej 54-letniej pacjentki występują zaburzenia lipidowe pomimo terapii atorwastatyną w dawce 40 mg. Kluczowe znaczenie ma jej wywiad przebytego przemijającego niedokrwienia mózgu (TIA), który jednoznacznie klasyfikuje ją jako osobę z klinicznie jawną miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego. Oznacza to, że zgodnie z obowiązującymi wytycznymi należy ją traktować jako chorego bardzo wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego. W tej grupie pacjentów celem leczenia lipidowego jest uzyskanie stężenia LDL-cholesterolu <70 mg/dl (1,8 mmol/l) w wytycznych amerykańskich oraz <55 mg/dl (1,4 mmol/l) w wytycznych europejskich. U przedstawionej chorej stężenie LDL-C wynosi 166 mg/dl (4,34 mmol/l), co oznacza wartość znacznie przekraczającą cel terapeutyczny, pomimo stosowania terapii statynami. Źródła: