Nowotwory o nieznanym umiejscowieniu pierwotnym: 1) stanowią 3-10% wszystkich nowotworów złośliwych; 2) nie powinny być poddawane szczegółowej diagnostyce, ponieważ jedynie w około 5% przypadków można zidentyfikować pierwotną zmianę; 3) najczęściej mają utkanie raka gruczołowego; 4) są częstsze u kobiet; 5) mogą być wskazaniem do wykonania badania pozytonowej tomografii emisyjnej. Prawidłowa odpowiedź to:

C

Nowoczesne podejście diagnostyczne do nowotworów o nieznanym punkcie wyjścia (CUP, Cancer of Unknown Primary) opiera się na założeniu, że stanowią one odrębną grupę nowotworów, których pierwotne ognisko pozostaje niewykryte mimo zastosowania pełnej diagnostyki klinicznej, obrazowej i histopatologicznej. Szacuje się, że CUP stanowią około 3–5% wszystkich nowotworów złośliwych, a najczęstszym typem histologicznym rozpoznawanym w tej grupie są gruczolakoraki o nieznanym punkcie wyjścia (adenocarcinoma CUP). U wszystkich pacjentów, u których stwierdza się przerzut nowotworowy bez oczywistego ogniska pierwotnego, należy przeprowadzić dokładne badanie przedmiotowe i podmiotowe, obejmujące ocenę skóry, błon śluzowych, gruczołów chłonnych, narządów rodnych u kobiet oraz odbytu i prostaty u mężczyzn. Diagnostyka powinna obejmować kompletny panel badań laboratoryjnych (m.in. morfologię krwi, testy czynności wątroby i nerek, markery nowotworowe) oraz pełne badania obrazowe całego ciała — tomografię komputerową (CT) klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy, a także pozytonową tomografię emisyjną (PET-CT) w celu lokalizacji potencjalnego ogniska pierwotnego i oceny zasięgu choroby. Źródło: