Pacjentka lat 76 zgłasza trwającą od tygodnia biegunkę. Od ok. roku przewlekle zażywa lanzoprazol w dawce 30 mg z powodu uporczywej zgagi. Ostatnio z powodu infekcji dróg moczowych zażywała ciprofloksacynę i osłonowo probiotyki. W dalszej diagnostyce należy wykluczyć: 1) chorobę trzewną; 2) przerost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO); 3) mikroskopowe zapalenie jelita; 4) zakażenie Clostridium difficile; 5) chorobę uchyłkową jelita grubego. Prawidłowa odpowiedź:

C

U 76-letniej pacjentki zgłaszającej tygodniową biegunkę, z przewlekłym stosowaniem lanzoprazolu 30 mg i niedawną terapią ciprofloksacyną, w diagnostyce ostrej biegunki najważniejsze jest wykluczenie zakażenia Clostridium difficile (CDI), które jest typowe po antybiotykoterapii i może prowadzić do ostrej, wodnistej biegunki, czasami z gorączką i leukocytozą. W kontekście przewlekłego stosowania IPP należy również rozważyć mikroskopowe zapalenie jelita (microscopic colitis, MC), które zwykle objawia się przewlekłą wodnistą biegunką u osób starszych. Literatura naukowa w tej kwestii jest sprzeczna: retrospektywne badanie Shenoy i wsp. (2018) sugeruje, że stosowanie IPP nie stanowi niezależnego czynnika ryzyka MC, natomiast badanie populacyjne Bonderup i wsp. (2018) wykazało istotne powiązanie między stosowaniem różnych IPP a rozwojem MC. Oznacza to, że choć mechanizm nie jest w pełni poznany, długotrwała terapia IPP może potencjalnie zwiększać ryzyko tej choroby u niektórych pacjentów. Pozostałe jednostki, takie jak choroba trzewna, przerost bakteryjny jelita cienkiego (SIBO) czy choroba uchyłkowa jelita grubego, są mniej prawdopodobnymi przyczynami ostrej biegunki i rozważane głównie w przewlekłych lub nawrotowych epizodach biegunki. Źródła: Komentarze Remedium: - Bernadeta Zalewska, 2024-09-09T12:29:44+02:00: C - Konto usunięte, 2024-09-15T15:36:14+02:00: @Bernadeta Z., dziękujemy za zgłoszenie, odpowiedź została poprawiona.