W jakich sytuacjach klinicznych dochodzi do obniżenia wartości wskaźnika transferu tlenku węgla w płucach (DLCO)? 1) we włóknieniu śródmiąższowym płuc; 2) wypełnienia światła pęcherzyków przez krew; 3) w kontrolowanej astmie; 4) w rozedmie; 5) w przebiegu ciężkich zaburzeniach perfuzji (na przykład w przebiegu zatoru tętnicy płucnej). Prawidłowa odpowiedź to:

C

Dyfuzja tlenku węgla (DLCO, TLCO) to badanie oceniające zdolność płuc do przenoszenia gazów z pęcherzyków płucnych do krwi. Polega na pomiarze ilości tlenku węgla (CO), która w ciągu minuty przechodzi z powietrza pęcherzykowego do krwinek czerwonych. Parametr ten odzwierciedla sprawność bariery pęcherzykowo-włośniczkowej oraz powierzchnię wymiany gazowej, dlatego stanowi ważny element diagnostyki chorób płuc. DLCO wykorzystuje się m.in. u pacjentów z dusznością, hipoksemią, rozedmą oraz chorobami śródmiąższowymi płuc. Może ujawnić nieprawidłowości wcześniej niż spirometria, np. we wczesnych stadiach idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). Stany kliniczne, w których DLCO jest obniżone: Choroby śródmiąższowe płuc (np. włóknienie) Pogrubienie bariery pęcherzykowo-włośniczkowej ogranicza dyfuzję gazów. Rozedma płuc Utrata pęcherzyków prowadzi do zmniejszenia powierzchni wymiany gazowej. Zaburzenia perfuzji płuc (np. zatorowość płucna) Ograniczony przepływ krwi w łożysku płucnym zmniejsza efektywność wymiany gazowej. Źródła: