Kilkanaście miesięczne dziecko (w zadaniu: noworodek) ma częstoskurcz nadkomorowy o częstości ok. 300/min z cechami niestabilności hemodynamicznej. W warunkach przedszpitalnych podano trzykrotnie adenozynę bez efektu. Jakie jest dalsze prawidłowe postępowanie?

D

Dziecko ma częstoskurcz nadkomorowy z cechami niestabilności hemodynamicznej (objawy wstrząsu/niewydolności krążenia) i brak skuteczności leczenia farmakologicznego (wielokrotne dawki adenozyny bez efektu). W takiej sytuacji zgodnie z algorytmem ALS/PALS wskazana jest natychmiastowa kardiowersja zsynchronizowana (odpowiedź D), a nie dalsze próby leczenia farmakologicznego. Adenozyna (A) była już podana bez skutku, więc dalsze dawki są niezalecane. Wlew amiodaronu (B) można rozważać w stabilnych częstoskurczach lub po kardiowersji, ale nie zastępuje on pilnej kardiowersji przy niestabilności hemodynamicznej. Obserwacja (C) jest niewłaściwa przy niestabilnym pacjencie. Defibrylacja (E) stosowana jest w rytmach bez tętna (VF/pVT), a tu mamy częstoskurcz nadkomorowy z zachowanym rytmem i tętnością, więc właściwa jest kardiowersja zsynchronizowana, nie defibrylacja.