Pacjent z glikemią 300-400, dużo obciążeń kardiologicznych i otyłość, jaki zestaw leków mu zaproponujesz na nadciśnienie tętnicze?

A

Pytanie jest myląco sformułowane – wymienione „zestawy” łączą leki przeciwcukrzycowe z hipotensyjnymi. U otyłego chorego z bardzo źle wyrównaną cukrzycą (glikemie 300–400 mg/dl) i licznymi obciążeniami kardiologicznymi preferuje się leki przeciwcukrzycowe o korzystnym profilu sercowo‑naczyniowym i redukujące masę ciała. Analogi GLP‑1 (np. liraglutyd) zmniejszają masę ciała i ryzyko sercowo‑naczyniowe – to czyni odpowiedź A najbardziej racjonalną w tej grupie. B: metformina jest lekiem I rzutu w cukrzycy typu 2, ale bisoprolol nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu nadciśnienia u chorego z otyłością i bez wyraźnych wskazań kardiologicznych do beta‑blokera (np. świeży zawał, niewydolność serca z obniżoną frakcją wyrzutową). C: dapagliflozyna (SGLT2) ma korzystny profil sercowo‑naczyniowy, ale w pytaniach egzaminacyjnych zwykle akcentuje się analogi GLP‑1 u otyłych z dużą hiperglikemią; poza tym dobór leku hipotensyjnego (ramipryl – ACEI) nie jest tu kluczowy. D: sama insulina bazalna nie ma udowodnionych korzyści sercowo‑naczyniowych i sprzyja przyrostowi masy ciała; hydrochlorotiazyd może pogarszać tolerancję glukozy. E: akarboza ma słabsze działanie hipoglikemizujące i brak szczególnych korzyści sercowo‑naczyniowych; werapamil nie jest preferowanym lekiem pierwszego wyboru w NT u chorego otyłego z licznymi obciążeniami kardiologicznymi.