Syn zgłasza, że ojciec zapomina, nie bierze leków, nie dba o siebie i nie przyznaje się do objawów; podczas rozmowy pacjent cały czas się uśmiecha i powtarza, że “Jaś to dobry chłopak” – jakie rozpoznanie?

B

Opis dotyczy tzw. zespołu rzekomoobojętnego (pseudodepresyjnego) z brakiem krytycyzmu, zaniedbywaniem się, zapominaniem o lekach i jednocześnie „dobrym nastrojem” (uśmiech, brak skarg, bagatelizowanie objawów). To typowe dla otępienia czołowo‑podkorowego, najczęściej o etiologii naczyniowej (otępienie naczyniowe) lub innych uszkodzeń płatów czołowych. W depresji pacjent zwykle skarży się na dolegliwości, ma obniżony nastrój i poczucie winy, a nie beztroski uśmiech i brak wglądu. W chorobie Alzheimera częściej dominuje stopniowe pogarszanie pamięci epizodycznej, przy początkowo zachowanym krytycyzmie. Dlatego najbardziej pasuje otępienie naczyniowe (odp. B).