Zespół Budda-Chiariego:

A

Zespół Budda-Chiariego (ang. Budd-Chiari syndrome) jest definiowany jako obturacja odpływu krwi żylnej z wątroby na poziomie żył wątrobowych, żyły głównej dolnej (poniżej ujść żył wątrobowych) lub ich połączenia z prawym przedsionkiem. Najczęstszą i klasyczną przyczyną jest zakrzepica żył wątrobowych (hepatic vein thrombosis), która prowadzi do zastoju krwi w zatokach wątrobowych, niedokrwienia hepatocytów, martwicy centrolobularnej, a w konsekwencji do ostrej lub przewlekłej niewydolności wątroby, wodobrzusza, powiększenia wątroby i żółtaczki. Definicja obowiązująca w 2026 roku (zgodnie z wytycznymi EASL, AASLD oraz polskimi rekomendacjami hepatologicznymi) obejmuje dokładnie zakrzepicę żył wątrobowych jako podstawowy mechanizm patofizjologiczny w większości przypadków (ok. 60–80% pacjentów). 2 – Zakrzepica żyły wrotnej → powoduje nadciśnienie wrotne i powikłania z nim związane (żylaki przełyku, splenomegalia), ale nie zespół Budda-Chiariego (odpływ żylny z wątroby jest zachowany). 3 – Zakrzepica tętnicy wątrobowej → prowadzi do niedokrwiennego uszkodzenia wątroby (martwica, ropień wątroby), ale nie do zastoju żylnego. 4 – Marskość alkoholowa → przewlekłe uszkodzenie hepatocytów, nie obturacja odpływu żylnego. 5 – Pierwotna marskość żółciowa → choroba autoimmunologiczna dróg żółciowych, nie dotyczy zakrzepicy żylnej.