. Operacja Whipple'a – co z czym łączymy:

A

W klasycznej procedurze Whipple'a po resekcji głowy trzustki, dwunastnicy, pęcherzyka żółciowego oraz części przewodu żółciowego wspólnego (a w wersji klasycznej także części dystalnej żołądka) wykonuje się trzy zasadnicze zespolenia (anastomozes) z pętlą jelita czczego (jejunum), aby przywrócić ciągłość przewodu pokarmowego i odpływ soków trawiennych. Trzustkę z jelitem czczym, przewód żółciowy z jelitem czczym, żołądek z jelitem czczym Uzasadnienie (klasyczna rekonstrukcja): Pancreaticojejunostomia (trzustka – jelito czcze; najczęściej end-to-side, duct-to-mucosa lub invaginacyjna) – najważniejsze zespolenie, najczęstsze źródło powikłań (przeciek trzustkowy). Hepaticojejunostomia (przewód żółciowy wspólny – jelito czcze; end-to-side) – zapewnia odpływ żółci. Gastrojejunostomia (żołądek – jelito czcze; end-to-side) – w klasycznej Whipple; w modyfikacji Traverso-Longmire (zachowanie odźwiernika) zastępowana jest duodenojejunostomią (zachowana dwunastnica – jelito czcze). Kolejność zespoleni jest zwykle: najpierw trzustkowo-jelitowe, potem żółciowo-jelitowe, na końcu żołądkowo- lub dwunastniczo-jelitowe (na tej samej pętli Roux-en-Y lub pętli prostej).