Profilaktyka poekspozycyjna odry:

A

Szczepienie MMR (immunoprofilaktyka czynna) Najskuteczniejsza i preferowana metoda u osób bez przeciwwskazań. Podaje się 1 dawkę szczepionki MMR (w schemacie poekspozycyjnym) jak najszybciej, ale nie później niż 72 godziny od momentu ekspozycji (pierwszego kontaktu z osobą zakaźną). Skuteczność: zapobiega zachorowaniu u ~80–95% podatnych osób lub znacząco łagodzi przebieg. Dopuszczalne u dzieci od ukończenia 9. miesiąca życia (w wyjątkowych sytuacjach od 6.–9. miesiąca – z planowaną revakcynacją po 12. miesiącu). Po szczepieniu poekspozycyjnym należy dopełnić schemat do 2 dawek (druga dawka po co najmniej 4 tygodniach, jeśli osoba wcześniej nieszczepiona). Immunoglobuliny (immunoprofilaktyka bierna – IG) Stosowane, gdy szczepienie MMR jest przeciwwskazane lub zbyt późne (po 72 godzinach). Okno czasowe: do 6 dni od ekspozycji (najlepiej jak najwcześniej). Preferowane preparaty i dawki (zgodnie z PSO 2026 i CDC): Dzieci <12 miesięcy, noworodki, niemowlęta – IG intramuscular (IMIG): 0,5 ml/kg mc. (maks. 15 ml, podawane w kilku miejscach). Kobiety w ciąży, osoby ciężko immunocompromised – IG intravenous (IVIG): 400 mg/kg mc. Po podaniu IMIG szczepienie MMR odracza się o 6 miesięcy, po IVIG o 8 miesięcy.