Osteoporoza – jakie leki (wybrać kombinację): 1. B-blokery 2. heparyna drobnocząsteczkowa 3. furosemid 4. GKS 5. IPP

A

B-blokery Nie powodują istotnej utraty masy kostnej; niektóre badania sugerują nawet neutralny lub lekko ochronny wpływ na gęstość mineralną kości (BMD). Heparyna drobnocząsteczkowa (HDCz / LMWH) Długotrwałe stosowanie (zwłaszcza >3 miesięcy) zwiększa ryzyko osteopenii/osteoporozy poprzez aktywację osteoklastów i hamowanie osteoblastów (utrata BMD do 5–10%). Furosemid (pętlowy diuretyk) Przy długotrwałym stosowaniu może powodować hipokalcemię, hiperkalciurię i umiarkowaną utratę masy kostnej (głównie w biodrze), ale efekt jest słabszy niż przy GKS czy heparynie. GKS (glikokortykosteroidy) Najsilniejszy i najlepiej udokumentowany czynnik ryzyka osteoporozy posteroidowej – już dawki ≥5–7,5 mg prednizonu/dzień przez ≥3 miesiące powodują szybką utratę BMD (do 12% w pierwszym roku), zwiększoną resorpcję i zmniejszoną formację kości. IPP (inhibitory pompy protonowej) Długotrwałe stosowanie (>1 roku) zwiększa ryzyko osteoporozy i złamań (głównie biodra i kręgów) poprzez achlorhydrię → upośledzone wchłanianie wapnia i magnezu.