Zespół cieśni nadgarstka – wybierz badania, które są najlepsze w różnicowaniu:

A

W zespole cieśni nadgarstka najlepsze w różnicowaniu są badania łączące ocenę funkcji nerwu i struktur anatomicznych, czyli EMG + USG. • EMG (elektromiografia / badanie przewodnictwa nerwowego) obiektywnie potwierdza neuropatię nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka, ocenia stopień uszkodzenia i różnicuje z innymi neuropatiami (np. radikulopatia szyjna, polineuropatia). • USG pozwala uwidocznić pogrubienie nerwu pośrodkowego, zmiany w troczku zginaczy, obecność torbieli, zmian pourazowych itp., czyli przyczynę i tło anatomiczne ucisku. Samo EMG lub samo USG daje niepełny obraz – dlatego w różnicowaniu i pełnej ocenie zespołu cieśni nadgarstka najlepsze jest połączenie obu metod (odpowiedź A). RTG nie ocenia nerwów ani tkanek miękkich, więc ma ograniczoną wartość w tym rozpoznaniu.