Do SOR zgłasza się mężczyzna lat 25 z powodu uczucia szybkiego bicia serca po wysiłku. W badaniu: RR: 20/min, SpO2 95%, szmer pęcherzykowy, HR-200/min, NiBP 110/60 mmHg, CRT 2s, w EKG SVT. Pacjent jest już po próbach umiarowienia niefarmakologicznego, bez efektu. Jakie powinno być Twoje postępowanie wg Wytycznych ERC 2021?

A

Stabilny pacjent z częstoskurczem nadkomorowym (SVT) po nieskutecznych manewrach wagowych powinien otrzymać adenozynę dożylnie w dawkach eskalowanych. A: podaż adenozyny 6 mg, 12 mg, 18 mg iv. – PRAWIDŁOWA; zgodna z wytycznymi (kolejne bolusy przy braku efektu, zwykle 6–12–18 mg). B: wykonanie kardiowersji elektrycznej po analgezji i sedacji – zarezerwowane dla pacjentów niestabilnych hemodynamicznie; tu pacjent jest stabilny. C: wykonanie stymulacji przezskórnej jako formy elektroterapii – stosowana głównie w ciężkiej bradykardii, nie w SVT. D: konsultacja ze specjalistą kardiologii oraz poszerzenie diagnostyki – może być potrzebna później, ale nie jest właściwym postępowaniem doraźnym w SOR. E: podanie dożylne lidokainy jako leku pierwszego rzutu – lidokaina jest lekiem antyarytmicznym głównie w komorowych zaburzeniach rytmu, nie w SVT.