Do SOR-u został przywieziony pacjent z urazem czaszkowo-mózgowym. W obrazie TK opisano krwiak podtwardówkowy z towarzyszącym obrzękiem mózgu. Pacjent jest przygotowywany do transportu do szpitala z oddziałem neurochirurgii. Wykonano analgosedację i intubację. Parametry pacjenta to HR 90/min, BP 100/60 mmHg, źrenice symetryczne, reagujące na światło, GCS nie do określenia z powodu analgosedacji, wzrost 180cm, waga 90kg. Jakie są najbardziej prawidłowe ustawienia respiratora dla tego pacjenta:

A

U pacjenta z TBI celem jest normowentylacja (PaCO₂ ok. 35–40 mmHg), unikanie wysokiego PEEP i nadmiernych objętości oddechowych. Dla 90 kg: Vt ok. 6–8 ml/kg (ok. 500–600 ml), RR 10–14/min, PEEP 5 cm H₂O. - A (RR 10/min, Vt 550 ml, PEEP 5) – odpowiada zaleceniom: umiarkowana objętość, niskie PEEP, brak hiperwentylacji. - B (RR 24/min, Vt 300 ml, PEEP 20) – bardzo wysokie PEEP i hiperwentylacja, ryzyko wzrostu ICP i spadku ciśnienia perfuzji mózgowej. - C (RR 10/min, Vt 800 ml, PEEP 20) – zbyt duża objętość (baro/volutrauma) i bardzo wysokie PEEP. - D (RR 24/min, Vt 550 ml, PEEP 5) – hiperwentylacja, ryzyko niedokrwienia mózgu. - E (RR 14/min, Vt 450 ml, PEEP 10) – umiarkowanie poprawne dla ARDS, ale PEEP za wysokie w ostrym TBI.