Pacjent lat 65. Dotychczas nie leczony. Nie przyjmuje leków na stałe. Zasłabł w sklepie. Zespół ratownictwa medycznego ocenił, że pacjent jest splątany i zbadał parametry: HR ok 170-200/min. EKG: częstoskurcz komorowy, NIBP 80/60 mmHg, glikemia 103 mg/dL, skóra blada, spocona, CRT 4 sek. Pacjentowi podano tlen na maskę z rezerwuarem oraz założono drogę dożylną. Jakie będzie twoje postepowanie?

D

Częstoskurcz komorowy z objawami niestabilności hemodynamicznej (niskie ciśnienie, zaburzenia świadomości, objawy wstrząsu) wymaga natychmiastowej zsynchronizowanej kardiowersji elektrycznej po sedacji i analgezji, jeśli pacjent przytomny. - A: adenozyna stosowana jest w nadkomorowych częstoskurczach, nie w VT. - B: opisuje defibrylację (tryb niesynchronizowany), właściwą m.in. w VF/pVT, nie w stabilnym VT z zachowanym kompleksem QRS. - C: amiodaron można rozważyć w stabilnym VT, ale tu pacjent jest niestabilny – priorytet ma kardiowersja. - D: prawidłowe – zsynchronizowana kardiowersja (np. 100–120 J bipolarnie) w niestabilnym VT. - E: błędne – obserwacja bez interwencji jest nieakceptowalna przy cechach wstrząsu.