ZRM do SOR przywozi 70 letnią kobietę po omdleniu. W chwili przyjęcia pacjentka w pełnym kontakcie słowno-logicznym, uskarża się na uczucie osłabienia, nie pamięta sytuacji omdlenia. W badaniu: RR 14/min, u podstawy płuc słyszalne nieliczne trzeszczenia, BP 100/60 mmHg, HR 70/min, w EKG uniesienia ST w odprowadzeniach II, III, aVF, Vr3, Vr4. Co rozpoznajesz na podstawie badania?

D

Uniesienia ST w II, III, aVF wskazują na zawał ściany dolnej. Dodatkowe uniesienia w prawokomorowych odprowadzeniach V3R, V4R są typowe dla zajęcia prawej komory, stąd rozpoznanie: zawał ściany dolnej i prawej komory. A. zawał ściany dolnej i tylnej – tylna ściana dawałaby zmiany w V7–V9 lub lustrzane w V1–V3, nie w odprowadzeniach prawokomorowych. B. zawał pełnościenny – zbyt ogólne, nie określa lokalizacji, a EKG wskazuje konkretny obszar. C. zawał pnia lewej tętnicy wieńcowej – dawałby rozległe zmiany w wielu odprowadzeniach (często rozlane obniżenia ST z uniesieniem aVR), nie izolowane w II, III, aVF i V3R–V4R. D. zawał ściany dolnej i prawej komory – prawidłowe: obraz EKG i klinika (hipotensja, trzeszczenia skąpe) są typowe. E. niestabilna dławica piersiowa – brak uniesień ST; tu mamy typowy obraz STEMI.