Pytanie #1872
Pacjent z niedokrwistością hemolityczną – jak stwierdzić, że mamy do
czynienia z niedokrwistością autoimmunohemolityczną?
- odczyn Coombsa
- zwiększona aktywność dehydrogenazy mleczanowej (LDH)
- obniżone stężenie haptoglobiny w surowicy
- zwiększona liczba retikulocytów
- obecność przeciwciał przeciwjądrowych (ANA)
Odpowiedź
A
Wyjaśnienie
Autoimmunohemolityczna niedokrwistość rozpoznawana jest na podstawie dodatniego odczynu Coombsa (bezpośredniego testu antyglobulinowego), który wykrywa przeciwciała lub dopełniacz na powierzchni erytrocytów.
- A: prawidłowa – dodatni bezpośredni odczyn Coombsa potwierdza autoimmunologiczny charakter hemolizy.
- B: zwiększona aktywność LDH świadczy o hemolizie, ale nie rozstrzyga o jej autoimmunologicznym charakterze.
- C: obniżone haptoglobiny również potwierdzają hemolizę, ale nie jej przyczynę.
- D: retikulocytoza jest typowa dla hemolizy, lecz nieswoista dla postaci autoimmunologicznej.
- E: dodatnie przeciwciała przeciwjądrowe (ANA) mogą współistnieć (np. w SLE), ale nie są kryterium rozpoznania autoimmunohemolizy.
Tagi: choroby wewnętrzne,SSS
Komentarze do pytania
Ładowanie komentarzy...
Goście mogą czytać komentarze, ale nie mogą ich dodawać.