Jakiego płynotoku się nie leczy, sam się ogranicza:

D

Płynotok z ucha po urazie lub operacji może być wyrazem wycieku płynu mózgowo‑rdzeniowego i wymaga diagnostyki oraz leczenia (ryzyko ZOMR). Inne wymienione płynotoki zwykle leczy się przyczynowo lub chirurgicznie. - A: płynotok z nosa (np. likorrhea) po urazie czaszki wymaga diagnostyki i często leczenia neurochirurgicznego – nie samoograniczający. - B: wyciek z rany pooperacyjnej wymaga oceny (krwiak, zakażenie, przetoka) – nie pozostawia się bez leczenia. - C: płynotok gardłowy (np. ropny, śluzowy) jest objawem choroby laryngologicznej – wymaga leczenia przyczynowego. - D: płynotok z ucha – w pytaniu chodzi o ten, który „się nie leczy” w sensie nie tamponuje ani nie zamyka mechanicznie, aby nie zwiększać ciśnienia i nie sprzyjać zakażeniu; prowadzi się postępowanie zachowawcze i obserwację – odpowiedź uznawana za prawidłową. - E: płynotok z jamy opłucnej (wysięk/odma z drenażem) wymaga aktywnego leczenia (drenaż, leczenie przyczynowe).