Przyjmowanie którego leku ma protekcyjny wpływ w chorobie Alzheimera?

C

Najlepiej udokumentowany potencjalny efekt protekcyjny wobec rozwoju otępienia, w tym choroby Alzheimera, mają statyny – poprzez wpływ na ryzyko sercowo‑naczyniowe i być może bezpośrednie mechanizmy w OUN (dane nie są jednak całkowicie jednoznaczne). A. IKA (inhibitory konwertazy angiotensyny) – korzystne w leczeniu nadciśnienia i niewydolności serca, mogą pośrednio wpływać na ryzyko otępienia, ale nie są klasycznie wskazywane jako lek o protekcyjnym działaniu w chorobie Alzheimera. B. Diuretyki – brak dowodów na swoisty efekt neuroprotekcyjny w chorobie Alzheimera. C. Statyny – odpowiedź prawidłowa; obserwacyjne badania sugerują mniejsze ryzyko otępienia u osób przewlekle je stosujących. D. Benzodiazepiny – przewlekłe stosowanie wiąże się raczej ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń poznawczych i upadków. E. Neuroleptyki – nie mają działania protekcyjnego; w otępieniu stosowane ostrożnie i krótkotrwale, głównie w ciężkich objawach psychotycznych lub pobudzeniu.