Pacjent z niewydolnością podwzgórza – jak ocenisz wydolność osi tyreotropowej?

D

W niewydolności podwzgórza mamy wtórną (centralną) niedoczynność tarczycy – TSH jest niskie lub w normie, ale biologicznie nieprawidłowe, więc nie odzwierciedla wydolności osi. Najlepiej oceniać obwodowy efekt – stężenie wolnej trijodotyroniny (fT3), jako końcowego hormonu działającego na tkanki. A: fT4 – pomocne, ale w centralnej niedoczynności może być w dolnej granicy normy i nie oddaje w pełni stanu metabolicznego. B: TSH – w uszkodzeniu podwzgórza nie jest wiarygodnym markerem (może być „prawidłowe” mimo niedoboru hormonów tarczycy). C: TSH i fT4 – nadal opiera się na TSH, które jest tu mylące; fT4 nie zawsze koreluje z nasileniem objawów. D: fT3 – najlepszy wskaźnik wydolności osi na poziomie efektu tkankowego; odpowiedź prawidłowa. E: Test stymulacji TRH – ocenia reakcję przysadki na TRH, a nie bieżącą wydolność osi w praktyce klinicznej (badanie rzadko stosowane).