Pacjent ma polidypsję – jaka diagnostyka najbardziej trafna:

A

Polidypsja wymaga przede wszystkim oceny gospodarki wodno‑elektrolitowej i obecności glukozy/ketonów w moczu (cukrzyca, moczówka prosta, przewlekła choroba nerek). Najszybszym i najbardziej ukierunkowanym badaniem przesiewowym jest badanie ogólne moczu (glukoza, ciężar właściwy, białko, osad). A. badanie ogólne moczu – prawidłowe: podstawowe, tanie i bardzo przydatne w różnicowaniu przyczyn polidypsji. B. jonogram – nieprawidłowe jako „najbardziej trafne” pierwsze badanie; przydatny, ale mniej specyficzny dla przyczyny. C. morfologia – nieprawidłowe: mało przydatne wstępnie w izolowanej polidypsji. D. USG – nieprawidłowe: badanie obrazowe nie jest pierwszym wyborem. E. oznaczenie glikemii na czczo – nieprawidłowe jako jedyne „najbardziej trafne”; ważne, ale badanie moczu daje szerszą informację (cukromocz, ciężar właściwy).