Pacjent z NZK, zaintubowany, wentylowany mechanicznie, klatka zatrzymana w pozycji wdechowej, co robisz?

D

Zatrzymanie klatki piersiowej w pozycji wdechowej u zaintubowanego pacjenta w NZK sugeruje nadmierną wentylację i pułapkę powietrzną (auto-PEEP, odma prężna lub ciężka hiperwentylacja). W takiej sytuacji priorytetem jest przerwanie wentylacji i kontynuacja samych uciśnięć klatki piersiowej, aby umożliwić bierny wydech i zmniejszyć ciśnienie w klatce. A: Błędne – usuwanie rurki i wykonywanie konikopunkcji bez wyraźnych cech niedrożności górnych dróg oddechowych lub niemożności wentylacji jest nieuzasadnione i opóźnia RKO. B: Błędne – usunięcie rurki nie rozwiązuje problemu pułapki powietrznej, a utrata zabezpieczonych dróg oddechowych pogarsza sytuację. C: Błędne – podłączenie respiratora może nasilić hiperwentylację i zwiększyć ciśnienie w klatce piersiowej, utrudniając powrót żylny i skuteczność uciśnięć. D: Prawidłowe – przerwanie wentylacji pozwala na bierny wydech i zmniejszenie ciśnienia w klatce, a ciągłe uciśnięcia zapewniają minimalną wentylację i perfuzję. E: Błędne – zwiększenie częstości wentylacji nasila pułapkę powietrzną, zwiększa ciśnienie w klatce i pogarsza hemodynamikę podczas RKO.