Pacjentka mieszka od 10 lat w zakładzie psychiatrycznym, nie ma z nią kontaktu, uśmiecha się do siebie, mruczy pod nosem, potrzebuje pomocy osób trzecich w ubieraniu, cały dzień patrzy się w małe lusterko, co może jej być?

A

<p style="text-align:left">Wieloletni pobyt w zakładzie, brak kontaktu, autyzm, zachowania katatoniczne (patrzenie w lusterko, mruczenie, potrzeba pomocy w czynnościach dnia codziennego) przemawiają za przewlekłą schizofrenią. </p> <p style="text-align:left">- A: prawidłowe – przewlekła schizofrenia z objawami negatywnymi i dezorganizacją.</p> <p style="text-align:left">- B: zaburzenia schizotypowe to przewlekłe, ale łagodniejsze zaburzenia osobowości, zwykle bez tak głębokiego deficytu funkcjonowania.</p> <p style="text-align:left">- C: zaburzenia schizoafektywne wymagają wyraźnych, nawracających epizodów afektywnych (depresyjnych/manicznych), czego tu nie opisano.</p> <p style="text-align:left">- D: otępienie (np. choroba Alzheimera) daje zaburzenia pamięci i funkcji poznawczych, ale nie typowe objawy psychotyczne z urojeniami/omamami i autyzmem schizofrenicznym.</p> <p style="text-align:left">- E: ciężka depresja z zahamowaniem psychoruchowym nie tłumaczy wieloletniego obrazu z uśmiechaniem się do siebie i „rozmowami” pod nosem.</p>